İçim coştu ağlamamak için tuttum kendimi, farkında değilmişim gibi hiç üzerinde durmadım ve başka şeylerden konuşa konuşa patatesimizi yiyerek arabaya gittik.
Eve geldiğimizde annesi bizi pencerede bekliyordu, görünce kapıya geldi. Arabadan indik ve Hasan’a eğildim; canın ne zaman isterse rahatlamaya gidelim olur mu deyip telefon numaramı verdim.
Hasan’a sarıldım, o da iki koluyla boynuma sarıldı.Sonra dönüp annesine sarıldı. Annesi sevinçten kalakaldı. Eliyle, nasıl oldu diye işaret etti.
Oğlunuz ayrıntısını anlatır dedim ve oradan ayrıldım..Sabah Hasan’dan mesaj geldi “günaydın kanka” 🙂
